Aktualności Aktualności

Jesienne poszukiwania szkodników sosny

Las to nie tylko drewno. Leśnicy mają jeszcze wiele zadań, nie mniej ważnych niż gospodarka drewnem. Każdy leśnik wiele uwagi oraz czasu poświęca zdobywaniu wiedzy dotyczącej procesów zachodzących w przyrodzie, bo to one w głównej mierze kształtują las. Nieustannie musi też kontrolować stan lasu i starać się przeciwdziałać różnym zagrożeniom. Wczesne wykrycie i diagnoza mają olbrzymie znaczenie dla stanu środowiska.

Las jest miejscem życia wielu gatunków owadów, stąd entomologia jest dla leśników istotną dziedziną wiedzy. W specyficznych warunkach niektóre z owadów mogą stanowić poważne zagrożenie dla lasu.

Poszukiwania owadów odżywiających się igłami sosny to ważne zadanie wykonywane w lesie późną jesienią. Termin jest nieprzypadkowy – niska temperatura zmusza owady do opuszczenia koron drzew i poszukania schronienia w glebie, ściółce, a czasem także w zakamarkach kory dolnych części pnia. Wtedy też najłatwiej określić, przeszukując ściółkę u podnóża drzewa, czy liczba owadów nie zagraża miejscowej populacji sosny. Podczas poszukiwań znajduje się tam poczwarki poprocha cetyniaka, strzygonii choinówki czy zawisaka borowca, a także larwy osnui gwiaździstej, beczułkowate kokony boreczników i gąsienice barczatki sosnówki.

Wszystkie znalezione larwy, poczwarki czy kokony zbiera się i dostarcza się do  właściwego zespołu ochrony lasu. Tam specjaliści określają gatunek oraz zdrowotność, żywotność i potencjał rozrodczy znalezionych owadów. Jeśli w jakiejś części lasu pojawi się większa liczba zagrażających owadów, a ich potencjał rozrodczy jest duży, to poszukiwania będą powtórzone wiosną. Leśnicy wtedy obserwują tzw. „opór środowiska” i zachowanie zwierząt odżywiających się poczwarkami i larwami. Nie na darmo mówi się o dzikach, że to wrogowie pól i przyjaciele lasów. Nie dość, że poprzez intensywne buchtowanie wskazują leśnikom zagrożenie, to także często same rozprawiają się z nadmiarem poczwarek lub larw.